Romance In Vegas

I was watching a local Talk Show on Sunday night when a very romantic-looking place was featured. Apparently, one of the hosts just came from a vacation and he was retelling the beautiful cities and places that he'd been through.

At first, I thought the place being featured was Venice, Italy because the movie clip is showing the beautiful archeologic buildings usually seen in Italy. It also shows that the building is actually surrounded by clear water, and that there are boats that roam around the area. Tourists can get to ride on the boats so they can have a fantastic romantic view of the place.

Indeed, the clip shows how wonderfully romantic the area is; and so I was quite surprised when the host revealed that he is not in Italy, but rather, he is on the Vegas Venetian Hotel in Las Vegas, Nevada. Oh, how my eyes were fooled. But then, a lot of credits must be given to whoever conceptualized the idea of bringing in the romantic scenery of Venice right in the middle of the busy city of Las Vegas.

Further, the host also gave a thorough tour of the wonderful places, the fantastic accommodations, the beautiful rooms, and even the lots of things that you can do when you are in the area. A lot of people will definitely associate Las Vegas with Casino and how one's eyes will feast on the many games available and how one feels about the Vegas nightlife experience, but then, it will be quite foolish not to try riding on the boat, especially with your love partner. It will be a very romantic night should you decide to roam around the area and wonder at the beautiful settings just like you are in the lovely country of Italy.

Of course, a sumptuous candle-lit dinner will cap the day.

Tsinoy Rules

Kundi lang talaga kailangan, hindi ako pupunta ng Divisoria. Napilitan lang kaming magpunta ni Misis dahil kailangan naming bumili ng souvenir para sa kasal ni utol.

Dahil nga christmas season na, sobrang dami talaga ng tao. Dito mo talaga mararanasan yung maglalakad ka kahit ayaw mo, dahil sa ayaw at sa gusto mo, itutulak ka ng tao pasulong.

Sa Divisoria, walang mayaman, walang mahirap. Lahat ng tao, pantay-pantay dahil lahat sila, lumalakad sa iisang maputik na daan, nakikisalamuha sa lahat ng tao, kumakain sa pare-parehong foodstand at foodcourt, nakikipagsiksikan, nakikipagtawaran.

**********

Inabot din kami ng halos isang oras papunta sa may Adora kung saan kami umorder ng souvenir.

At dahil nasa Divisoria na rin lang kami, nagpunta na rin kami sa 168 Mall para tumingin ng christmas gifts para sa office at para sa mga inaanak.

Ngayon ko lang halos naintindihan kung bakit napakaraming tao ang nagpupunta sa Divisoria araw-araw (lalong lalo na kapag christmas season). Napatunayan ko na kung may isang bagay kang gustong makita o mabili, pumunta ka sa Divisoria.

Nagkalat ang prutas tulad ng mansanas, kiat-kiat, ponkan at ubas.

May damit para kay baby, may shorts para kay daddy, may bestida para kay mommy, may pajama para kay lolo, may duster para kay lola.

Hindi magkamayaw ang mga nagtitinda ng parol, mug, swiss knife, flashlight, office supplies, memo pad, relo, laruan, payong, lahat! makikita mo. Dito siguro mag a-apply yung sinabi nila na "Makikita mo ang hinahanap mo!".

Kapansin-pansin din ang mga China phone na kaparehong-kapareho ng mga original. Dati nang may immitation ng Nokia phones, pero noong Sabado lang ako nakakita ng immitation ng Samsung, Blackberry, Sony Ericson at iPhone. Daig pa nila ang original, dahil ang China phones, may TV! Noong Sabado, may bago pa silang ino-offer, dahil may mga telepono na raw sila na Wi-Fi Ready. Sa'n ka pa?

**********

Pinay ang mga saleslady. Sila yung mga tumatawag at nagsasabi ng 'Ano po'ng hanap nyo Sir?', 'Pili na po', 'Cellphone po ba? Ano'ng unit po?'

At sa loob ng bawat tindahan, sumilip ka at makakakita ka ng among Intsik.

Maraming pure chinese. Pero karamihan, Tsinoy.

**********

Tsinoy, o Pintsik, sila yung mga cross breed na ng Pinoy at Intsik. Mga simpleng tao lang, mga simpleng manamit, pero siguro, walang sasalungat kung sasabihin kong sila ang nagmamay ari ng Divisoria.

Dahil sila ang may ari ng business, sila ang kumikita. Ang mga pobreng pinoy (na kargador) at pinay (na saleslady), umaasa sa arawang suweldo.

**********

May napili kaming items. 45 pesos ata ang isa. Kung bultuhan, 35.

Sabi namin, 30 pesos na lang, dahil 40 pcs naman ang bibilhin namin.

Sabi nung Intsik, "kung 30 pesos nyo bibilhin, wala kaming 40 piraso. Pero kung 35 pesos nyo bibilhin, meron makukuha sa bodega".

Manila

Maraming beses na kitang nilayasan

Iniwanan at iba ang pinuntahan

Parang babaeng mahirap talagang malimutan

Ikaw lamang ang aking laging binabalikan

**********

1996 noong tumuntong ako ng Maynila para mag-aral. 1.50 ang minimum na pamasahe. Takot na takot pa ako noong first time ko na ako na lang ang luluwas galing ng probinsiya.

Basta ang sabi kasi sa akin, bumaba ka ng Camachile. Sumakay ka ng biyaheng Blumentritt, bumaba ka sa Tagaytay sa may Mila's Theater. Pagtawid mo, may sakayan ng byaheng Tagaytay- E. Rodriguez.

Pag nasa E. Rodriguez, kampante na ako sa sarili ko dahil pamilyar na ako sa lugar na iyon. Pero mula sa pagbaba ko ng Camachile hanggang sa bago ako sumakay ng jeep na papuntang E. Rodriguez, talagang kumakabog ang dibdib ko.

Mahigit sampung taon na pala ako sa Maynila. Kung saan-saan na ako napadpad. Hindi na ako promdi. Sanay na ako sa mga kalye, hindi na mawawala kumbaga. Mahigit sampung taon na pala. 7 na ang minimum, wala na halos mabibili ang dating minimum na 1.50.

**********

Ewan ko kung bakit hibang na hibang ang mga tiga-probinsiya na makatuntong ng Maynila. Pangkaraniwan na ang mga kwentong nakipagsapalaran sa Maynila dahil akala nila eh nandito ang ginto at wala sa probinsiya. Ang problema, pagdating dito, wala ring makitang matinong trabaho dahil ang totoo, hindi naman sa lugar makikita at makukuha ang ginto. Mas malaking katotohanan na ang ginto eh nakukuha sa pagtityaga kahit saan ka man naroon, at hindi napupulot lamang sa magulong mundo ng Maynila.

**********

Pero hindi maikakailang may taglay na akit ang Maynila. Maynila kasi ang simbolismo ng kaunlaran. Nandito ang mga uso, nandito ang mga bago. Mga Manileño ang mga trend-setters ng kung ano ang magiging kultura ng buong bansa sa hinaharap.



Ang sabi nga sa kanta eh, kahit na saang bansa o lugar ka man makarating, talagang hahanap-hanapin mo rin ang Maynila.

Ang nakakalungkot lang, kahit na mahal mo ang Maynila, tila ba hindi nito mahal ang kanyang sarili- sa haba ng trapik, sa ingay, sa usok, sa basura, sa mga vandalism, sa mga gulo, away, drugs, at prostitusyon.

Nakakalungkot. Pero kung hindi aaksiyon ang mga mamamayan at ang pamahalaan, tuluyan na ngang mapag-iiwanan ang Maynila.

**********

Hinahanap-hanap kita Manila
Ang ingay mong kay sarap sa tenga
Mga Jeepney mong nagliliparan
Mga babae mong naggagandahan
Take me back in your arms Manila
And promise me you'll never let go
Promise me you'll never let go.......